نگاه اول ) ـ اینکه مواد اولیه این غذ ا اعم از آب و نان و گندم و... را خدا وند آفریده و بایستی بنده خدا نیروی حاصل از آن غذا را در راه رضایت خداوندی بکار گیرد. البته آیات بعدی این معنا را تایید می کنند.

نگاه دوم ) ـ تفسیر ظاهری است که انسان باید به غذای خود بنگرد که خدای نکرده تکه استخوانی ونان کپک زده ای و... در طعامش نباشد که بعدها اسباب دردسر شود.

نگاه سوم ) ـ بحث تاثیر لقمه است و اینکه این طعام با چه پولی تهیه شده است که دقت شود لقمه حرام ومشتبه نشود که هم در فرد اثر وضعی نامطلوبی خواهد داشت هم در اولاد او. این مطلبی است که امام علی (ع) آن را در نامه ای به عثمان ابن حنیف تذکر داده و در کتب اخلاقی ما بحث مفصلی دارد.

نگاه چهارم) ـ تاویلی بر آیه است که انسان باید به غذای روحی اش همانند غذای جسمش دقت کند امام باقر(ع) در تفسیر این آیه فرمودند: « علمه الذی یاخذه عمن یاخذه » (تفسیر برهان ج ۴ ص ۴۲۹ )

 عزیزان من با توجه به تاویل فوق باید خیلی دقت کرد. با توجه به اینکه مخاطبان من عموما اهل فضل و معرفتند به یک بیتی قناعت می کنم در جواب شاعری عزیزی که فرموده است :

                  ای بسا ابلیس آدم رو که هست           پس به هر دستی نباید داد دست

عرض می کنم:

     بس که سایت بی ادب آمد پدید    پس به هر سایتی نباید سرکشید